بسم الله الرحمن الرحیم

اثبات عدالت صحابه از منابع شیعی

در تاریخ یکشنبه ساعت 5/10/89 ساعت یازده و پانزده دقیقه به بعد یکی از برادران اهل سنت با اسم مستعار فدایی حق در پست  عدالت صحابه چند  روایت ظاهرا از منابع شیعی نقل نموده اند که خواسته اند بواسطه انها عدالت صحابه را ثابت نمایند واعتقاد شیعه وایات صریحه قران و روایات مستند و تاریخ معتبر را زیر سوال ببرند.
كه ما به بررسی و نقد ان روایات از حیث سند و دلالت میپردازیم
روایت اول :
امیر المؤمنین فرمودند: الزموا السواد الاعظم فَاِنَّ یَد الله علی الجماعه و ایاکم و الفرقه فَاِنَّ الشَّاذ مِنَ النَّاس لِلشَّیطان کما انَّ الشاذه من الغنم للذِّئبِ ( نهج البلاغه ج 1 ص 285 )
« پیروی و تبعیت ازجماعت بزرگ (مسلمین) را بر خود لازم بگیرید زیرا دست (نصرت) الله بر روی جماعت است. از تفرقه برحذر باشید زیرا همچنان گوسفند تنها و کناره رو طعمه گرگ می شوند .»
ایشان با ذکر این روایت خواسته اند اثبان کنند که سواد اعظم همان اهل سنت است که در اکثریت قرار دارند وشیعه را که جدای از اهل سنت و برخلاف انان که معتقد به عدالت جمیع صحابه اند این مساله را قبول ندارد لذا مانند گوسفندی که از رمه جدا شده باشد نصیب گرگ معرفی میکند.
پاسخ:
بررسی چند کلمه
1-    السواد الاعظم
ایشان این کلمه را به اکثریت جامعه یا جماعت بزرگ مسلمین ترجمه نموده اند
این ترجمه ایشان که جماعت بزرگ مسلمین را همان اکثریت بدانند مخالف نص صریح قران مجید است زیرا در موارد زیادی قرانم مجید نه تنها اکثریت را بر حق نمیداند بلکه اکثریت را بی عقل و بی شعور معرفی نموده
در 37 ایه قران کریم اشاره به اکثریت شده و در هیچ یک از این ایات مدحی برای اکثریت نیست بلکه تمام این ایات شریفه به مذمت اکثریت پرداخته و انان را قومی: جاهل، سرکش، نادان، بی خرد، نا سپاس،وپیرو شیطان، معرفی میکند پس انچه که صریح قران بران دلالت دارد اینستکه حق با اکثریت ها نیست.
01.    أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَبَذَهُ فَرِیقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ (بقره 100)
02.    وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَیْهِ آیَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ یُنَزِّلَ آیَةً وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (انعام 37)
03.    وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَیْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَیْهِمْ كُلَّ شَیْءٍ قُبُلًا مَا كَانُوا لِیُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ وَلَكِنَّ َكْثَرَهُمْ یَجْهَلُونَ (انعام 111)
04.    ثُمَّ لَآتِیَنَّهُمْ مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَیْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِینَ (اعراف 17)
05.    وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَإِنْ وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِینَ (اعراف 102)
06.    فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَطَّیَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (اعراف 131)
07.    وَمَا لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِیَاءَهُ إِنْ أَوْلِیَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (انفال 34)
08.    َمَا یَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لَا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِمَا یَفْعَلُونَ (یونس 36)
09.    أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَلَا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (یونس 55)
10.    وَمَا ظَنُّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَشْكُرُونَ (یونس60)
11.    وَمَا یُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ (یوسف 106)
12.    ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا یَقْدِرُ عَلَى شَیْءٍ وَمَنْ رَزَقْنَاهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ یُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَجَهْرًا هَلْ یَسْتَوُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (النحل 75)
13.    وَإِذَا بَدَّلْنَا آیَةً مَكَانَ آیَةٍ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا یُنَزِّلُ قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (النحل 101)
14.    أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ هَذَا ذِكْرُ مَنْ مَعِیَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِی بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ (الانبیاء 24)
15.    أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ یَسْمَعُونَ أَوْ یَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا (الفرقان 44)
16.    إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ (الشعراء 8- 67-104-121-139- 158-174-190)
17.    وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَشْكُرُونَ (النمل73)
18.    فَرَدَدْنَاهُ إِلَى أُمِّهِ كَیْ تَقَرَّ عَیْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (القصص 13)
19.    وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَى إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَیْءٍ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (القصص 57)
20.    وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْیَا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهَا لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ (العنکبوت63)
21.    قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَیْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلُ كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِینَ ( روم 42)
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (لقمان 25)
22.    قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِیُّنَا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كَانُوا یَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ (سباء41)
23.    لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا یُؤْمِنُونَ (یس 7)
24.    ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِیهِ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِرَجُلٍ هَلْ یَسْتَوِیَانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (زمر29)
25.    فَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلَى عِلْمٍ بَلْ هِیَ فِتْنَةٌ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (زمر49)
26.    كِتَابٌ فُصِّلَتْ آیَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ (3) بَشِیرًا وَنَذِیرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا یَسْمَعُونَ (4) فصلت
27.    مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (دخان39)
28.    إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ (حجرات4)
29.    وَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ (الطور47)
بلکه در ایاتی از قران اهل حق را عده ای قلیل معرفی میکند که این گروه با خریدن تمام بلا ها و مصیبات و ارده از طرف اکثریت پیرو شیطان به جانشان، هر گز در خود تزلزلی راه نداده و از جان در پیروی حق مایه گذاشته و بدنبال انبیاء  و ائمه حق راه افتاده اند
01.    سوره نساء ایات 66- 69
 خَیْرًا لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِیتًا (66) وَإِذًا لَآتَیْنَاهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْرًا عَظِیمًا (67) وَلَهَدَیْنَاهُمْ صِرَاطًا مُسْتَقِیمًا (68) وَمَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِیقًا (69) ذَلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ عَلِیمًا
در این شریفه خداوند ملاک حقانیت را پیروی از خدا و رسول اعلان میکند و کسانی که واقعا از رسول خدا و خدای متعال اطاعت حقیقی نمایند خداوند انها را با اولیاء خودش که همان کسانی اند که مورد لطف و نعمات خدا قرار گرفته اند قرار میدهد
02.    وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِیلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِی الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ یَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَیَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّیِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (انفال26)
در این ایه بعد از اینکه خداوند اشاره به کم بودن عده مسلمانها میکند فقط به یاری خود نسبت به مومنین اشاره میکند و هیچ اشاره ای به کثرت انان پس از یاری خود نمیکند تا بعدا عده ای نگویند که خداوند در اینجا از اکثریت حمایت کرده است و حق را به اکثریت داده و ملاک حق بودن کثیر شدن است.
03.    عده‌ای اندک جهاد گران حقیقی و اکثریت فرار میکنند
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِیلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِیتُمْ بِالْحَیَاةِ الدُّنْیَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فِی الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِیلٌ (التوبه 38)
04.    پیروان حقیقی انبیاء اندک اند
حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِیهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَیْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِیلٌ (هود 40)
05.    عالمان حقیقی اندک اند
سَیَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَیَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَیْبِ وَیَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُلْ رَبِّی أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَا یَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِیلٌ فَلَا تُمَارِ فِیهِمْ إِلَّا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِیهِمْ مِنْهُمْ أَحَدًا (کهف22)
06.    جز عده‌ای اندک اکثریت پیمان شکنند!
وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَ بَنِی إِسْرَائِیلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا وَذِی الْقُرْبَى وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاكِینِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ إِلَّا قَلِیلًا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ (بقره 83)
07.    اکثریت فرار کننده‌گان از جهاد اند.
فَلَمَّا كُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِیلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ (بقره 246)
08.     اطاعت کنندگان از دستورات الهی اندک‌اند
فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِیلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْیَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِینَ یَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِیرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ (249) فَلَمَّا كُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِیلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ (بقره246)
09.    ایمان اورنده گان کم اند
لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا یُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِیلًا (نساء46)
10.    اکثریت خیانت پیشه اند.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِیثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِیَةً یُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِیلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ (مائده 13)
11.    اکثریت پیروان شیطانند و عده‌ای اندک نجات یافته‌گانند.
قَالَ أَرَأَیْتَكَ هَذَا الَّذِی كَرَّمْتَ عَلَیَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّیَّتَهُ إِلَّا قَلِیلًا (62) قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاؤُكُمْ جَزَاءً مَوْفُورًا (اسراء 63)
12.    جز اندکی اکثریت نادانند.
فَسَیَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا بَلْ كَانُوا لَا یَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِیلًا (فتح 15)

تا اینجا مشخص شد که ملاک حقانیت اکثریت نیست بلکه انچه که مورد تایید خداوند است حق اقل نه باطل اکثر.
2-    ید الله علی الجماعة
اگر "علی" در این جمله به معنی مع باشد ترجمه اش چنین میشود که دست خدا با جماعت است .
اشکال کننده خواسته است از این کلمه بازهم حقانیت اهل سنت را اثبات کند و بگوید حق با جماعت است و
اهل سنت جماعت میباشند ؛اهل سنت به عدالت صحابه اند پس صحابه عادل هستند.
جماعت صحابه را عدال میدانند.
پاسخ:
وقتی قران اکثریت را ملاک حقانیت قرار نداد پس باید دید منظور  ومراد حضرت علی (ع) و پیامبر مکرم اسلام (ص) از جماعت چیست ؟
وقتی به احادیث رسیده در این باب مراجعه میکنیم می‌بینیم که ان حضرات با دقت نظرالهی این مطالب و سوالات را مد نظر داشته اند و پاسخ داده اند.
انچه که از روایات رسیده از طریق اهل البیت علیهم السلام در تفسیر جماعت معلوم میشود مراد و منشور از جماعت اهل حقند اگرچه اندک باشند و افتراق اهل باطلند اگرچه فراوان باشند
متقی هندی در کتاب کنز العمال از امیر المومنین روایتی را در این باره نقل میکند

1)   جماعت، اهل حقند اگرچه اندک باشند.
 كنز العمال - المتقی الهندی - ج 1 - ص 378-
 1644عن سلیم بن قیس العامری قال : سال ابن الكوا علیا عن السنة والبدعة وعن الجماعة والفرقة فقال یا ابن الكوا حفظت المسألة فافهم الجواب السنة والله سنه محمد صلى الله علیه وسلم والبدعة ما فارقها والجماعة والله مجامعة أهل الحق وان قلوا والفرقة مجامعة أهل الباطل وإن كثروا ( العسكری )

2)    اهل حق کسانی اند که از حضرت علی علیه السلام پیروی میکنند
كنز العمال - المتقی الهندی - ج 16 - ص 183 - 191
( 44216 - ) عن یحیى بن عبد الله بن الحسن عن أبیه قال : كان علی یخطب فقام إلیه رجل فقال یا أمیر المؤمنین ! أخبرنی من أهل أهل الجماعة ؟ ومن أهل الفرقة ! ومن أهل السنة ؟ ومن أهل البدعة ؟ فقال : ویحك ! أما إذ سألتنی فافهم عنی ، ولا علیك أن لا تسأل عنها أحدا بعدی ، فأما أهل الجماعة فأنا ومن اتبعنی وإن قلوا ، وذلك الحق عن أمر الله وأمر رسوله ، فأما أهل الفرقة فالمخالفون لی ومن اتبعنی وإن كثروا ، وأما أهل السنة المتمسكون بما سنه الله لهم ورسوله وإن قلوا وإن قلوا ، وأما أهل البدعة فالمخالفون لأمر الله ولكتابه ورسوله ، العاملون برأیهم وأهوائهم وإن كثروا ، وقد مضى منه الفوج الأول وبقیت أفواج ، وعلى الله قصمها واستئصالها عن جدبة الأرض ،
متقی هندی نقل میکند که روزی حضرت علی علیه السلام خطبه میخواندند. که مردی بپا خواست و پرسید : ای امیر مومنان به من خبر بده از اهل جماعت واهل افتراق، اهل سنت و اینکه چه کسانی اهل بدعت می‌باشند؟
علی علیه السلام فرمودند: سوال کردی پس خوب گوش کن و بفهم!
اما اهل جماعت من هستم و کسانی که از من پیروی می‌کنند، اگرچه اندک باشند !و این همان حقی است که از جانب خدا و رسولش امده است.
و اما اهل فرقه و افتراق  ونفاق پس مخالفان من و مخالفان پیروان من میباشند ، اگرچه در تعداد بسیار باشند.!
و اما اهل سنت : پس کسانی اند تمسک جسته اند به انچه که خدا و رسولش دستور داده اند.اگرچه اندک اندک باشند.
و اما اهل بدعت: مخالفین دستورات خدا وقران و پیامبر(ص) میباشند؛ کسانی که به رأی و خواسته های نفسانی خود عمل میکنند، اگر چه به تعداد بسیار باشند! و آگاه باشید که یک دسته از اینان (باطل کثیر) امدند و رفتند و فوج های دیگر خواهند امد و بر خداوند است نابودی انها وزمین گیر کردن انها
اگر خوب دقت کنید در این روایت فراز هایی  وجود دارد که اهل حق را در این زمان نیز معرفی میکند.
1-    اهل حق پیروان علی علیه السلام اند
2-    سنت فقط سنت هدا و رسولش است ، نه سنت ابی بکر و عمر  وصحابه که شما سنگشان را به سینه میزنید!.
3-    کسانی که در دین خدا به رای خود عمل کنند اهل بدعت اند پس در نتیجه:
نماز تراویح سنت عمر بود
دست بستن در نماز خواسته عمر بود
شستن پا در وضو فتوای عثمان بود
انگشتر بدست چپ کردن سنت معاویه بود
الصلاة خیر من النوم سنت عمر است
حذف فراز حی علی خیر العمل از اذان سنت عمر است
عمل کردن به قیاس سنت شیطان و ابوحنیفه است
گروهی که امدند و کارشان تمام شد اهل جمل بودند ( این خطبه را حضرت امیر پس از جنگ جمل بیان نمودند) پس عایشه و طلحه و زبیر و عبیدالله بن عمر و تمام کشته شدن در جنگ جمل اهل بدعت و دشمن حق اند و....
افواج بعدی که میایند:
مخالفین حضرت علی علیه السلام در جنگ صفین و نهروان ووو
امثال معاویه و عمرو بن عاص و دیگر سرکردگان باطل می‌باشند.
و در امروزه هم القاعده و پیروان عمر و ابی بکر و عایشه همان اهل باطل و بدعتند اگرچه بسیار باشند.

پیامبر خدا (ص) فرمودند: جماعت امت من اهل حق می‌باشند!
میزان الحكمة - محمد الریشهری - ج 1 - ص 765 - 766
الإمام الصادق ( علیه السلام ) : سئل رسول الله ( صلى الله علیه وآله ) عن جماعة أمته ، فقال : جماعة أمتی أهل الحق وإن قلوا
از پیامبر خدا(ص) سوال شد که جماعت امت شما چه کسانی اند؟
انحضرت در پساخ فرمودند:
کسانی که بر حق باشند اگرچه تعدادشان ده نفر باشد.
- رسول الله ( صلى الله علیه وآله ) - وقد سئل : ما جماعة أمتك ؟ - : من كان على الحق وإن كانوا عشرة
حضرت علی علیه السلام در بیان حالات جماعت و اهل افتراق  و نفاق می‌فرمایند:
تمام مردم اجتماع بر افتراق(باطل کرده اند) و افتراق و دوری از جماعت نموده اند( گویا پیمان بسته اند بر اینکه دور حق جمع نشوند) گویا خودشان را بر قران مقدم داشته اند در حالیکه قران را امام خویش نمیدانند.
- عنه ( علیه السلام ) : اجتمع القوم على الفرقة ، وافترقوا على الجماعة ، كأنهم أئمة الكتاب ولیس
الكتاب إمامهم (نهج البلاغة : الخطبة 147 ) .
دلیل دوم بر عدالت صحابه

امیرالمؤمنین در جای دیگر نیز می فرمایند:ماکنتُ اِلا رَجلا من المهاجرین اوردتُّ کَمَا اوردو و اصدرتُ کمااصدروا و ما کان الله لیجعلهم علی الضلال. ( نهج البلاغه و شرح آن)
«من از زمره مهاجرین هستم برمسیری قدم گذاشته ام که آنها پیمودند و از چیزهایی دوری جستم که آنهادوری جستند و خداوند هیچگاه همه آنها را بر گمراهی رهانمی سازد.»
پاسخ:
اولا: این روایت بدون سند ومرسله میباشد.
ثانیا: این روایت را تقطیع کرده اید و اگر تمام روایت را بیاورید متوجه میشوید که اصل داستانش در باره مساله قتل عثمان است که تیر های اتهام مخالفین ( بنی امیه و معاویه و طلحه وزبیر) بسوی امیر المومنین نشانه رفته بود
 ما کنت اِلا رَجلا من المهاجرین اوردتُّ کَمَا اوردو و اصدرتُ کمااصدروا
ان حضرت در این مساله فرمودند که من نیز مانند باقی مهاجرین در خانه نشسته بودم یعنی چنانکه دیگر مهاجرین اورا یاری نکردند من نیز یاری نکردم
چرا شما دیگران را متهم نمی‌کنید
ما کان الله لیجعلهم علی الضلال
 اشاره به قتل عثمان دارد که خداوند این سکوت مهاجرین را در گمراهی انان قرار نداده است خود این فراز دالالت بر این دارد که یاری نکردن عثمان گمراهی نبود ژس یاری کنندگان عثمان گمراه بوده اند و تو هم ای معاویه که الان مرا متهم میکنی و بدنبال خونخواهی دروغین عثمان راه افتاده ای تو هم در گمراهی هستی زیرا مخالف سیره مهاجرین عمل میکنی.
و نکته اصلی دیگر این روایت چنانچه پیامبر فرمود علی مع الحق  والحق مع علی در این برهه از زمان کسانی که در برابر قتل عثمان سکوت نموده اند چون خواسته ویا نخواسته مطابق حق عمل کرده اند لذا چون با علی بوده اند خداوند امرشان را بر گمراهی قرار نداده است.
پس از این روایت نه تنها عدالت صحابه اثبات نمیشود بلکه عثمان و اهل جمل و معاویه نیز اهل ضلالت اند
در ضمن معاویه چه کاره امت اسلام است که در برابر خلیفه مسلمین و حاکم عادل الهی قد علم نموده وبه امام زمان خود دستور میدهد؟ و خود پیروی نکردن از حضرت علی علیه السلام چنانچه از کنز العمال نقل شد، گمراهی و ضلالت و دشمنی با خدا و رسولش می‌باشد.!

ادامه دارد