سؤال 66. آیا صحیح است كه حضرت عایشه و حفصه انسان‏هایى بى‏رحم، قاتل و آدم‏كش بودند و در زمان پیامبر چند نفر را به قتل رسانده و یا دست آنان را قطع كرده و یا دستور قتل افراد را صادر كرده بودند؟

1. عبداللّه‏ بن عمر مى‏گوید: یكى از كنیزان حضرت حفصه پس از سحر كردن حفصه به عمل خود اعتراف كرد. حفصه ماجرا را به عبدالرحمن بن زید بن خطاب خبر داد. عبدالرحمن بن زید بن خطاب نیز آن كنیز را به قتل رسانید.

2. نافع مى‏گوید: حضرت حفصه سحر شده بود. به برادرش عبیداللّه‏ خبر داد و او نیز دو زن ساحر را كشت.

«عن نافع أنّ حفصة سحرت، فأمرت عبیداللّه‏ أخاها، فقتل ساحرتین».

عبدالرزاق صنعانى، المصنف: ج 10، ص 184، باب قتل الساحر، ح 18757.

3. نووى یكى دیگر از علماى ما در همین ارتباط مى‏نویسد: حضرت عایشه دست یكى از بردگانش را قطع كرد
و حفصه نیز یكى از كنیزانش را به گمان این كه او را سحر كرده است، به قتل رسانید.

«أخرج مالك عن عائشة أنّها قطعت ید عبد لها و أخرج أیضاً أنّ حفصة قتلت جاریة لها سحرتها».

نووى، المجموع: ج 20، ص 39، كتاب الحدود، باب إقامة الحدود.

سؤال 67. آیا صحیح است كه حدیث «خذوا شطر دینكم عن الحمیراء ؛دو ثلث دین یا بخشى از دین خود را از عایشه بگیرید» سند نداشته و در هیچ‏یك از كتاب‏هاى معتبر حدیثى نیز وجود ندارد؟

مباركفورى اظهارنظر و اعتراف چند تن از علماى بزرگ ما را در مورد این حدیث بیان كرده و مى‏نویسد:

1. ابن‏حجر عسقلانى معتقد است این حدیث سند نداشته و در هیچ‏یك از كتاب‏هاى حدیثى معتبر نقل نشده است. تنها ابن‏اثیر جزرى در كتاب «النهایة» خود این حدیث را بدون ذكر راویان آن، نقل كرده است.

2. ابن‏كثیر دمشقى در مورد حدیث مذكور از مزى و ذهبى سؤال كرده و این دو عالم بزرگ ما درباره سند و متن این حدیث اظهار بى‏اطلاعى كرده‏اند.

3. سخاوى یكى دیگر از علماى بزرگ ما در اظهار نظر خود در مورد حدیث ذكر شده مى‏نویسد: این حدیث را دیلمى در كتاب «فردوس الأخبار» خود، بدون ذكر سند نقل كرده است. مطابق نقل دیلمى متن حدیث نیز با آنچه در زبان‏ها معروف است، متفاوت است، زیرا دیلمى حدیث را این‏گونه نقل كرده است: «خذوا ثلث دینكم من بیت الحمیراء».

4. جلال‏الدین سیوطى نیز درباره حدیث مذكور مى‏گوید: این حدیث را در هیچ‏یك از منابع معتبر پیدا نكردم.

«و أمّا حدیث «خذوا شطر دینكم عن الحمیراء» یعنی عائشة. فقال الحافظ ابن‏حجر العسقلانى: لاأعرف له إسناداً و لا روایة فی شیء من كتب الحدیث إلاّ فی «النهایة» لابن‏الأثیر و لم‏یذكر من خرجه. و ذكر الحافظ عمادالدین بن كثیر: أنّه سأل المزی و الذهبی عنه، فلم‏یعرفاه. و قال السخاوی: ذكره فی «الفردوس» بغیر إسناد و بغیر هذا اللفظ و لفظه «خذوا ثلث دینكم من بیت الحمیراء» و بیض له صاحب «مسند الفردوس» و لم‏یخرج له إسناداً. و قال السیوطی: لم‏أقف علیه».

مباركفورى، تحفة الأحوذی بشرح جامع الترمذی: ج 10، ص 354، كتاب المناقب، باب فضل عائشة، شرح حدیث 3892 و ابن‏كثیر، البدایة و النهایة: ج 8، ص 100.

5. ابن‏كثیر دمشقى در اظهار نظر خود در مورد حدیث مورد گفتگو مى‏نویسد: اما حدیث «خذوا شطر دینكم عن هذه الحمیراء» كه بسیارى از علما در كتاب‏ها و مجالس آن را ذكر مى‏كنند، اعتبارى نداشته و در هیچ‏یك از منابع معتبر روایى نقل نشده است.

«فأمّا ما یلهج به كثیر من الفقهاء و علماء الأصول من إیراد حدیث «خذوا شطر دینكم عن هذه الحمیراء» فإنّه لیس له أصل و لا هو مثبت فی شیء من أصول الإسلام و سألت عنه شیخنا أباالحجاج المزی، فقال: لا أصل له».

ابن‏كثیر، البدایة و النهایة: ج 8، ص 96، حوادث سال 58 هجرى قمرى، شرح حال عایشه.

6. آلوسى یكى دیگر از علماى ما نیز این حدیث را بدون سند مى‏داند.

«أما قصارى ما فی الحدیث الأوّل على تقدیر ثبوته».

آلوسى، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی: ج 3، ص 206، تفسیر آیه 42 سوره آل‏عمران.

اگر چنین مطلبى صحت دارد، چرا علماى ما بدون در نظر گرفتن ضعف این حدیث آن را جزء فضایل حضرت عایشه دانسته و در محافل و مجالس علمى نقل مى‏كنند؟

چرا با استناد به این گونه احادیث، سعى در اثبات افضلیت حضرت عایشه بر حضرت فاطمه پاره تن رسول‏اللّه‏ داریم؟

سؤال 68. آیا صحیح است كه حضرت عایشه غسل كردن را به طور عملى به مردان یاد مى‏داد؟ یعنى لباس‏هایش را از تن بیرون آورده و به طور برهنه غسل كردن را به مردان یاد مى‏داد؟

ابوسلمه مى‏گوید: به همراه برادر عایشه نزد عایشه رفتیم. برادر عایشه درباره نحوه غسل كردن پیامبر صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم از عایشه سؤال كرد. حضرت عایشه براى این كه عملا نحوه غسل كردن پیامبر را به ما یاد دهد، ظرف آبى خواست و به طور عملى نحوه غسل كردن پیامبر صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم را از پشت پرده به ما نشان داد.

«عن أبیسلمة یقول: دخلت أنا و أخو عائشة على عائشة، فسألها أخوها عن غسل النّبیّ صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم، فدعت بإناء نحواً من صاع، فاغتسلت و أفاضت على رأسها و بیننا و بینها حجاب».

محمد بن اسماعیل بخارى، صحیح البخاری: ج 1، ص 56، كتاب الغسل، باب الغسل بالصاع.

هر چند علماى ما در مقام توجیه روایت مطالبى را ذكر كردند، اما این توجیهات قابل قبول و موجه به نظر نمى‏رسد. قاضى عیاض با توجه به مشكل اخلاقى موجود در روایت، در توجیه آن مى‏گوید: ابوسلمه و برادر عایشه هر دو از محارم عایشه بودند و به همین دلیل عایشه در مقابل چشمان آن دو (لخت شده) و به طور عملى نحوه غسل كردن پیامبر را به آن‏ها یاد داد.

قاضى عیاض در ادامه مى‏نویسد: ابوسلمه و برادر عایشه تنها سر و قسمت بالاى بدن عایشه را دیدند. پایین‏تنه و مواضعى را كه نگاه به آن‏ها جایز نیست، ندیدند.

«قال القاضی عیاض: ظاهره أنّهما رأیا عملها فی رأسها و أعالى جسدها ممّا یحل نظره للمحرم لأنّها خالة أبیسلمة من الرضاع، أرضعته أختها أم‏كلثوم، و إنّما سترت أسافل بدنها ممّا لایحلّ للمحرم النظر إلیه  قال: و إلاّ لم‏یكن لاغتسالها بحضرتهما معنى. و فی فعل عائشة دلالة على استحباب التعلیم بالفعل، لأنّه أوقع فی النفس».

ابن‏حجر عسقلانى، فتح الباری بشرح صحیح البخاری: ج 1، ص  435، كتاب الغسل، باب الغسل بالصاع و نحوه، شرح حدیث 251.

با فرض پذیرش محرم بودن ابوسلمه، آیا خواهرى جوان در سن و سال و جایگاه حضرت عایشه در برابر چشمان برادر و محارم خود لخت شده و غسل مى‏كند؟

اگر پرده نازك نباشد و حضرت عایشه از پشت پرده دیده نشود، چگونه غسل كردن را به برادر خود و ابوسلمه یاد مى‏دهد؟

آیا نقل چنین مطالبى توهین به حضرت عایشه و پیامبر اكرم صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم محسوب نمى‏شود؟

سؤال 69. آیا صحیح است كه پیامبر صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم مردان را به دیدن زنان نامحرم تشویق مى‏كرد؟

حضرت عایشه مى‏گوید: پیامبر اكرم مى‏فرمود: هر كس دوست دارد به زنى از جنس حورالعین نگاه كند، به ام‏رومان (مادر حضرت عایشه) نگاه كند.

«من سرّه أحبّ أن ینظر إلى امرأة من الحور العین فلینظر إلى أمّ‏رومان».

حاكم نیشابورى، المستدرك على الصحیحین: ج 3، ص538، كتاب معرفة الصحابة، باب ذكر مناقب عبدالرّحمن بن أبیبكر، ح 6000/1598؛ ابن‏سعد، الطبقات الكبرى: ج 8، ص 277، شرح حال ام‏رومان و متقى هندى، كنزالعمال فی سنن الأقوال و الأفعال: ج 12، ص 146، ح 34418.

این روایت آن قدر قبیح و زشت و غیر اخلاقى به نظر مى‏رسد كه مناوى یكى از علماى ما در مقام توجیه آن برآمده و مى‏گوید: مراد پیامبر صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم نگاه كردن و دیدن با چشم بصیرت است، نه با چشم ظاهرى، زیرا نگاه كردن به زنان نامحرم براى مردان حرام است.

«یتاملها بعین بصیرته لا ببصره، فإنّه إلى الأجنبیّة حرام».

مناوى، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر: ج 6، ص 197، حدیث 8750.

آیا پیامبر اكرم صلَّى اللّه‏ علیه و سلَّم احكام و دستورات دین اسلام را فراموش كرده و مردان را به نظاره كردن و دیدن زنان نامحرم تشویق مى‏كند؟ یا این كه حضرت عایشه براى مادر خود فضیلت جعل كرده و آن را به پیامبر نسبت مى‏دهد؟

سؤال 70. آیا صحیح است كه بسیارى از فقها، قضات، پادشاهان، اُمرا، تجار، نویسندگان و توده اهل سنت به عمل زشت لواط گرفتار شده و مرتكب این عمل مى‏شدند؟

ابن‏كثیر دمشقى در شرح حال ولید بن عبدالملك به دفاع از ولید بن عبدالملك پرداخته و مى‏نویسد: ولید بن عبدالملك اهل لواط نبود، اما بسیارى از پادشاهان و ملوك، فرماندهان و نظامیان، بازاریان و تجار، نویسندگان، فقها، قضات و عوام مردم گرفتار این عمل زشت و شنیع شده‏اند.

«و هی فاحشة اللواط التی قد ابتلی بها غالب الملوك و الأمراء، و التجار، و العوام، و الكتاب، و الفقهاء، و القضاة و نحوهم».

ابن‏كثیر، البدایة و النهایة: ج 9، ص 169، حوادث سال 96 هجرى قمرى، شرح حال ولید بن عبدالملك.